Metafizik Yazıların Özeti
Şu bir gerçektir ki, O’nun Hakikat’i asla Söz’e sığmaz ve sığdırılamaz.
Şu bir gerçektir ki, O’nun Hakikat’i asla Söz’e sığmaz ve sığdırılamaz.
Bireysel Mizan ve Kilise Düzeni arasındaki Fark’a değindik. Burada, her türlü organize düzene karşı olduğum gibi bir sonuca varılmamalıdır. O zaman; biraz da Tapınak Ruhâniyeti’nden bahsedelim. Aslında, sahih ve bozulmamış bir geleneğin stilinde Tapınak’lar ve organize kurumlar yer ediyor olabilir; fakat bunun da kaynağı, yani Tapınak Ruhâniyeti’nin kaynağı bizzat Ferdî Zat’tır.
Kilise, insanları bireyselliklerinden düşürüp “kitle düzenleri” kurarak oluşturulur. Kilise, Anadolu’nun düşmanıdır; çünkü Anadolu Mayası, Fert yetiştirir, Dost edinir, Dostluk etmenin özüdür.
Şu haritacılık tekniği, bize kendi bilgisizliğimizi nasıl da fark ettiriyor! Fakat bununla kalmayıp, okuma ve yazma faaliyeti hakkında da bize pek çok şey öğretiyor: İnsan, nerede olursa olsun, o ân bulunduğu konumdadır, başka türlüsü olamaz; çünkü insan aynı ânda iki farklı yerde olamaz.
Görüldüğü üzere, Ağaç, sadece bir ağaç değildir; o aynı zamanda bir “işaret”tir yani bir ayettir. Keza tüm bu hakikatlere işaret eder. Ağaçların da çeşitleri bulunur ve sembolizmi bir alt-düzeyde düşünürsek, bunu “farklı ilim çeşitleri/türleri” ve hatta “farklı vahy çeşitleri/türleri” olarak da düşünebiliriz.
Yahudi ile Musevî farklı kelimelerdir. Musevî demek, Hz. Musa kelâmının ve öğretilerinin takipçisi demektir. Hz Musa da tüm peygamberler gibi bir İslam Peygamberi olduğuna göre, Musevî esasen Müslüman’dır... O zaman Yahudi nedir?..
Fakat her türlü, bir şey kesin ki Dünya tek bir alan ile kısıtlanmış değildir – [Tenebrous World] Zulmet Dünyası alanının yanlışlanması ile bu sonuca varılabilir. Keza Şeytanın Yolu da bu Alan’dadır, ve Kur’an bize “… şeytan insanın apaçık düşmanıdır” (İsra/53) bildiriyor.
Daha önce varlığını bilmediğim o yeri görmek, keşfetmek için ya kaybolmam ya yolumu şaşırmam ya da bir keşif yürüyüşüne çıkmam lazım. İşte bu, Kaos-Logos ilişkisi ve Kaos’un kontrol edilişidir; kontrollü Kaos...
Mümkün Mânevî Yollar’dan bahsetmiştik. Bunlar temelinde, insanın Dünya sınırları içerisinde sefer edebileceği yollardır; (Sıfırıncı) Görüş Yolu sayılırsa 22 adettir ve zaten 21. İlke’de Dünya tesis edilir. Bu yüzden, dîni ve metafizik öğreti de bu ölçüde tutulmuştur ki İnsan, Âhiret hayatı için en iyi hazırlığı yapabilsin.
Peki bir müfredat neye göre düzenlenir? Hmm… cevaplaması kolay bir soru değil bence. Fakat buna ilk verilecek, en tabiî cevap “Kur’anî İlkelere göre” olurdu. Bununla birlikte; Kur’an’ın bizzat kendisi bizlere akletmenin muazzam önemini vurgularken, bir yandan pek çok araştırma alanına da işaret etmektedir.
Türeyiş ve Mizan arasındaki bir ilişkiye değinmek istiyorum – ki bu benim Yazı’larımın mizanı/düzeni için de geçerlidir, fakat genel olarak bu söyleyeceklerim seri, sıralama ve “yazılanların bağlantılı oluşu” ile alâkalıdır. Bu sıralanış/seri/bağlantılı-yazılar mantığı, cebirsel, bilimsel, tarihsel vb. açılardan da düşünülebilir.
Bizim Şeriat’ımız, İslam Şeriatı, ruhsuz bir kurallar toplamı değildir; ve onun temelinde zulme isyan yer alır. O zaman İslam’ın bizlere tanıttığı, Tek-Gerçek Anarşi olarak zulme isyandır ki kuralların konulması da bozulması da buna dâhildir.
Kahramanlar bu şekilde, halkın ve eski yöntemlere alışmış atalarını beklentilerini aşarak Dünya’nın Hikâye’sini ilerletirler. Sonuç olarak bu, yeni düşünce biçimlerinin oluşmasına ve ortaya çıkmasına yol açar. Kahramanlar, bu aşkın tavrı – Aşk’ın tavrını – gelecek nesle de miras bırakırlar: “İlerlemeye devam et, seni bekliyor olacağım.”
Açıkça, kitap isimlerimi Nitel Sayı’lara (İlke’lere) tekâbül edecek şekilde seçmeye çalıştım. Aslında isimlerinin oldukça kendilerini-açıklayıcı [self-explanatory] olduğunu düşünüyorum. Gene de, kendim de onları daha iyi anlamak için, onlar hakkında yazmak istiyorum.
Onun farklı dillerde de okunabilmesi için, mealler yani hazırlanır ve bu çeviri/meal yazımı sürecinde oldukça çok özenli ve temkinli olmak gerekir. Anlam kaymalarına ve/veya anlam kayıplarına sebep olmamak için bu elzemdir.
Bizim ürettiğimiz Eser’’lerin Seviye’sini yükseltmek için, önce kendi Nefs’imizi muhasebeye çekmemiz ve onu İlâhî öğretiler ile terbiye edip arındırarak yüksek bir seviyeye taşımamız gerekir. Şu durumda, İlmî Araştırma aynı zamanda bir nefs tezkiyesine, onun şu ya da bu derecede rafine edilmesine vesile olmalıdır.
Ve elbette ki Ruh’ul Kuds (Kutsal Ruh) Kutsal’dır ve kutsalı anlatır. Ve elbette ki Ruh’ul Emîn, Hz. Peygamber’i “emin olunan” kılar ve onun Söz’ü/Kelâm’ı da bizi Emniyet’e kavuşturur.
Çünkü ancak İnsan, O’nun Nazar’ına yetişebildi ve O’nunla yekvücut yürüyebildi.
İnsanın kendi nefsine isyan etmesi gerekir. İşte bu tek gerçek Feryat, tek gerçek Anarşi’dir. Demek ki böyle bir Anarşi tek bir şeye karşıdır: Zulüm.
Bu, halkın yetim hakkı ile imtihan edilmesine benzer. Bu o kadar ciddi/hassas bir meseledir ki, Allah bunu toplumların helâk ediliş sebepleri arasında sayar.