Varoluşsal Kaygı
İnsan, kendisini tanımayanların arasında kendisi yabancı, mahzun ve boşlukta hisseder.
Varlık Felsefesi. Ana teması varlık, varoluş, hakikat olan deneme ve yazılar.
İnsan, kendisini tanımayanların arasında kendisi yabancı, mahzun ve boşlukta hisseder.
İmanımız aşkadır
Ve aşkın olanadır
İnsan’ın her baktığı yerde göreceği bir “Varlık Manzarası”dır, Vechullah yani “Allah’ın Vechi”dir.
Her İnsânî Yazıt, var oluşsal kökenini, yani ontolojik kökenini İnsan’ın Seyr’inden alır.
Anlama ve anlamlandırma faaliyeti, bu isim ve sıfatların Nefs’imizde yeniden tecrübe edilmesidir.
Ev herkesin Bütün ve Tam olarak var olduğu ve Bir’likte uyumlu ve saygılı bir Bütün oluşturduğu yerdir.
Söz, belirleyicidir. “Belirlenmemiş olan”a bir Şekil verir.
Her varlık, Varlık’ta “Söz sahibi”dir. Her varlık kendi varoluş biçimi ile, bir Söz söyler.
“Yükselme” arzusu, içten içe beşerin “tanrılaşma” isteğinin (bilinçsiz) bir yansımasından ibarettir.
Akıl, Yaradılış’ı ancak bir süreç olarak algılayabilir. Keza Akıl da Zaman’a tâbidir.