Topluma yönelik yazılar. Biraz eleştiri, biraz sitem…
Ne zaman ki bir toplum, Tanrı’yı kendi ufak Çağ-Coğrafya konumları ile kısıtlı vehmeder, yani kendilerini “seçilmiş” ilan eder, bunlar (Musevî kökenli olsun veya olmasın) yahudileşmiş ve yoldan sapmıştır.
Tuzak kuranların düştüğü tuzak Ölçüm Manyaklığı [Ratio-nal Mania]’dır. Tuzakları Aşk’ın Ateşi ile aşanların, aştığı da budur.
Bir kâbus nesnesini reddedişimiz, onu diri tutan şeydir.
Nefsin hastalıklarını, ruhsal enerjinin akışındaki tıkanıklıkların bir sonucu olarak düşünebiliriz, diye düşünüyorum.
Zor oyunlar, her zaman insana daha çok şey öğretir. Zor simülasyon oyunları, bizi gelişmeye ve oyunun sistemini/iç mekanizmasını öğrenmeye iter.
Sömürü ve Ayrıştırma Esası üzerinden faaliyet gösterenler, Hikâye’lere Vampir İmgesi olarak yansır. Buna Vampir Arketipi de diyebiliriz.
İç’sel Hayal cihetinden, “kâbusların oluşumu”ndan bahsettik. Şimdi de, bir kâbus materyaline bakalım. İç’sel Hayal cihetinden, “tırmanan solucan”ı inceleyelim.
Bir istisnaya rastlarız ki, sadece beşerî varoluşta görülebilen bir garabettir: Küfür’ün Söz’e dönüşmesi.
Büyüme Ortamı, yozlaştığı takdirde, Yaşam’ın barınağı değil, katili ve mezarı olur.
Tohum, ancak içine ekildiği Toprak’tan öteye çıkabilirse, filizlenip bir Ağaç’a dönüşebilir