İnsânî Merhamet
Merhamet, İlahi Rahmet ile aynı Öz’den gelir ve aynı Ontolojik İlke’lere dayanır.
Merhamet, İlahi Rahmet ile aynı Öz’den gelir ve aynı Ontolojik İlke’lere dayanır.
Varlık’ın cümle varlıklara sunduğu bu Alan, onlara "Nefes alıp verme imkânı” sağlar.
Var oluş amaçları bu şekilde “ters-yüz edilen” melekeler adeta “kirlenir”.
İnsan, kendisini tanımayanların arasında kendisi yabancı, mahzun ve boşlukta hisseder.
İmanımız aşkadır
Ve aşkın olanadır
Aynı Öz’den doğar
Melek ve Canavarlar
İnsan’ın her baktığı yerde göreceği bir “Varlık Manzarası”dır, Vechullah yani “Allah’ın Vechi”dir.
Varlık ki Söz’ümün şahidi
Budur, Yemin’in özü
Her İnsânî Yazıt, var oluşsal kökenini, yani ontolojik kökenini İnsan’ın Seyr’inden alır.
Anlama ve anlamlandırma faaliyeti, bu isim ve sıfatların Nefs’imizde yeniden tecrübe edilmesidir.