İslam’da (Yaratıcı) Merkez Allah’tır, Dayanak’lar (Sütun’lar) ise Kur’anî (Hakkânî) İlke’lerdir.
Arayan, aradığını nasıl bulacak?
Âlim, “işaret”leri okuyarak, İşaret Edilen’in ne olduğunu anlamaya çalışır; yani Ayet’ler üzerinden Rabb’inin Yaradılış’a/Yaradılan’a nasıl yol gösterdiğini okur.
Bir önceki Yazı’da bahsettiğimiz gibi, Sınır-Durum’da söylenilen Sözler, her İki Âlem’e de etki eder, her iki âlemde de yankılanır.
İşte Âhiret’e götüreceğimiz şeyler de böyle olsa gerek. Dua, Aşk, Zikir, Fikir ve Dost’un Sohbet’i. Gerisi iki alemde de palavra, teferruat.
Sembolik Varlık ve Mânevî Otorite’den bahsetmiştik. İnsan-ı Kamil’in Uyanış’ı, onun belirli bir Mahall’e İniş’idir; “İlâhî İdrak’in İnişi” anlamında.
Her Soru aslında bir Argüman olarak düşünülebilir. Seven sevdiğine sorar: “Beni seviyor musun?” Bu aslında bir argüman ve bir cevaptır.
(Melekler soracak: ) Neden Allah’tan İlim dilemedin?
Sen, bu şekilde sadece Haz İlkesi’ne yönelmeye utanmadın mı?
Entellektüel gelişimin belirli bir aşamasında, Kişi evreniin sembolik/remzî/müteşabih yönünü okuyabilir ve sembolik yazı(lım)ların mânâsını özümseyebilir hâle gelir. Bundan öncesi “okumayı öğrenme” aşamasıdır...