Ufuk
Menzil şüphesiz ufuktadır
Su’da eriyen Yıldız Tozu.
Menzil şüphesiz ufuktadır
Her yer kararmış
Ya Dost
Sen bir korkaksın dostum
Kendi gözlerinden utanıyorsun
Kendilerine kulluk bekleyenlere
Tamahın olmasın
Bil ve hatırla ki
Sen kimsenin vasisi değilsin
O kimseler ki
Sonsuz yapraklı bir Ağaç’ın yaprakları ile uğraşmaktalar
Her baktıkları yaprağa yeni bir ad takmaktalar
O ki
Kurban'dır.
Senin kesilen nefesin
Akan kanın ve hafifleyen bedenindir.
O zaman artık Hakk'ı inkar edenlerle aynı yemeği paylaşma
Bil ki o zâlim, içeridedir.
Kurucu
İlk Cümle’dir