Ferdî Mizan ve Kilise Düzeni arasındaki Fark

Kilise, insanları bireyselliklerinden düşürüp “kitle düzenleri” kurarak oluşturulur. Kilise, Anadolu’nun düşmanıdır; çünkü Anadolu Mayası, Fert yetiştirir, Dost edinir, Dostluk etmenin özüdür.

Yazacak çok şey var, ama zaman az, yok… Bunun sebeplerinden birisi de çağımız insanının yanlış anlamaya meylidir. Bir başka sebep, onların salâtı ve zikri aksatması, Kelime i Tevhid’i bırakması, terk etmesidir. Kelime i Tevhid, birleştiren, ortak kelimedir. Aynı kelimede buluşamazsak, nasıl anlaşacağız? Ve dahi, nasıl ortak bir Yazılış gerçekleştireğiz? Demek ki, Yazılış Serileri’nin Mizan’ı için ilk (ontolojik) temeli, Kelime i Tevhit’tir. Çünkü o, sayısız çokluğu (kesreti) birler, Din’in özetidir. Kalplerinde o kelime, Kelime i Tevhid olanlar, dilleri farklı dahi olsa anlaşabilirler. Kalplerden kalplere giden yollar vardır.

Demek ki; farklı milletler, meşrepler, meslekler, Kelime i Tevhit ile buluşur. Üstelik onlar ne kendi meşreplerini/stillerini/dillerini terk etmek ne de başka bir ötekisine boyun eğmek zorundadır. Hayır, Hak tektir, Tek-Bir’dir ve kesret içinde vahdet ve vahdet içinde kesret O’nunla mümkündür. O zaman kalbi doğru yerde olanlar, bakış açıları farklı olsa da, aynı Merkez’in elemanlarıdır, aynı merkeze, Allah u Teala’ya hizmet ederler.

Bizim “felsefe” kelimesini, farklı Mümkün Mânevî Yollar’ı anlayacak/kapsayacak biçimde düşünmemiz gerekmez mi? Oysa, Zaman’ın Kutb’u için, hepsi aynı Vücud’un uzuvları gibidir. Bir organ, hiç diğeri ile kavga edebilir mi? Teşbîhen… baş da bunu garipsemez miydi? Peki başın Sahibi olan Zât’a ne demeli? “Neden Vücud’u hasta ettiniz?” diye hesap sorsa, ne cevap verebiliriz ki?..

Dediğim gibi; Seri’lerin Mizan’ını düşünüyorum. Bir mizan/düzen kurmak, yazmak istiyorum, ama biliyorum ki onun ne olduğu, neliği daha ben yazmadan önce başlayacak; yani benim niyetim ve fıtratımdan gelen özelliklerim ile. O zaman ben, kendi fıtratıma uygun yazmaktan başka ne yapıyorum ki? O zaman “fıtrat olarak Din’”i tavsiye edebilirim, ama kendi Esmâ’mı sana tavsiye edemem, çünkü o bana özel. Çünkü Sen, ben değilsin. Çünkü Din genel/umûmî, fakat her İlâhî İsm’in kendi tecellîsi var; üstelik her Fert’in kendi İsm’i var. O zaman, Seni kendi fikriyâtımın mizanı içinde kısıtlamadan, nasıl yazabilirim? Seni, beni ve bizi nasıl özgür bırakabilirim? Bunlar, çağımızın en zor ve ciddi meseleleridir. Kilise, insanları bireyselliklerinden düşürüp “kitle düzenleri” kurarak oluşturulur. Kilise, Anadolu’nun düşmanıdır; çünkü Anadolu Mayası, Fert yetiştirir, Dost edinir, Dostluk etmenin özüdür.

Okuyucu, belki fark etmiştir: Ben inatla belirtiyorum, “sadece gördüğümü yazıyorum”. Benim yazdıklarım, kendi yaşantımın, benim kendi okumamın açılımlarından başka bir şey değil. Arkamda bir şirket yok, organizasyon yok, fikrî grup yok, siyaset yok; anlayacağınız, yok oğlu yok… Eğer yazdıklarımı tanımlayacak olsam, ancak yokluk ve kahr ile tanımlayabilirdim. Ve eğer bir element seçebilseydim, 4 elementten Ateş’i seçerdim: Ateş üstüne ateş, ve tekrar ateş üstüne ateş… Ateşe karşı bile ateş: Soğukluk bile ateşin tersinden başka nedir ki?

Yani demem o ki, ben bir düzen kursam dahi, bu ancak (şeriata uymak kaydı ile) kafası çatlaklara hitap eden bir düzen olurdu. Halka zaten ancak Şeriat’ı tavsiye edebiliyoruz. O yüzden, ben Okuyucu’ya “tâbî olabileceği” hiçbir şey sunmuyorum. Ama ben insanım, ve sen de insansın; belki beni ayna edinebilirsin. Belki benim acılarım sana teselli olur. Belki denk geldiğin bir Nazariyat işini kolaylaştırır. Belki istatistik solucanlarını yakacak ateş lazımdır (burada ateşten bol bir şey yok).

Her halükârda, ancak Sen, kendi Görüş’ünü (Nazar’ını) geliştirebilirsin. Ben ise ancak Kelime i Tevhid’e davet edip, bir örnek olabilirim.

Allah’tan başka Dost yoktur ve O’nun İlm’i her şeyi kuşatır, O her şeye Kadir’dir ve İşiten-Gören, İşiten-Bilen’dir.

08.11.2026

Emin Ali Ertenü
Emin Ali Ertenü
Makaleler: 737

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir